معانی کلمه : جری

جری . [ ج ُ ری ی ] (اِخ ) از اعلام است . (منتهی الارب ).

جری . [ ج َ ] (ع ص ، اِ) وکیل . || رسول . (آنندراج ) (غیاث اللغات ).

جری . [ ] (ص نسبی ) منسوب است به جری بن عوف که بطنی است از حذام . (از انساب سمعانی ).

۱. دلیر؛ بی‌باک.
۲. گستاخ.

وظیفه؛ راتبه: ◻︎ دور از او وز همتِ او کاین‌قدر / از جری‌ام آیدش اندر نظر (مولوی: ۵۸۹).

(جَ) [ ع . ] (ص .) گستاخ ، بی باک .

(جِ) (اِ.) ممال کلمة اجراء به معنی مستمری ، راتبه .

آفتابه

۱بالا ۲سربالایی

۱عصبانی ۲جنجالی ۳مصمم ۴خس و خاشاک

۱آفتابه ی سفالی ۲ظرف مسین کوچکتر از آفتابه – آفتابه ی کوچک ...

دلیر، شجاع

بی‌آزرم، بی‌پروا، گستاخ

۱. بیآزرم، بیپروا، گستاخ
۲. دلیر، شجاع