کلماتور
جربذة. [ ج َ ب َ ذَ ] (ع مص ) نوعی از رفتار شتر و اسب ، یا آن گران دویدن آن است ، یا نزدیک گردیدن سر سم به زمین و بلند گردیدن آن . (منتهی الارب ) (ازقطر المحیط). گران دویدن اسب و جز آن از چارپایان . (ذیل اقرب الموارد) (از قطر المحیط). جِرْباذ. (منتهی الارب ) (ذیل اقرب الموارد). رجوع به جِرْباذ شود.