معانی کلمه : جذبه

نیروی ذهنی که موجب اثرگذاری و تسلط شخص بر دیگران می‌شود.

۱. [جمع: جذبات] گیرایی؛ کشش؛ جذابیت: ◻︎ گفتی که شدی ز عشق مفتون / وز جذبهٴ عاشقی دگرگون (جامی۶: ۲۶۶).
۲. [جمع: جذبات] (تصوف) حالتی در شخص عارف و خداپرست که از خود بی‌خبر شده و به‌سوی حق کشیده می‌شود؛ کشش غیبی.
۳. [قدیمی] کشیدن.

خلسه

انجذاب، سلطه

دلربایی، گیرایی، ملاحت

۱. دلربایی، گیرایی، ملاحت
۲. انجذاب، سلطه
۳. خلسه

گیرای