جدل . [ ج ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ جدلاء. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). زن نیک خلقت . (از منتهی الارب ).
جدل . [ ج ُ دُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ جدیل . (منتهی الارب ) (المنجد). ریسمان تافته شده از چرم یا مو در گردن شتر یا ناقه . (لسان ، از ذیل اقرب الموارد).- جدل الانسان ؛ قلم دست و پای او. (از المنجد) (لسان از ذیل اقرب الموارد)....
فرهنگ عمید
۱. نزاع، جنگ، ستیزه. ۲. کشمکش، جروبحث، بگومگو.
فرهنگ معین
(جَ دَ ) [ ع . ] (اِمص . ) ۱ - ستیزه ، کشمکش . ۲ - بحث و گفتگو.
دانشنامه آزاد فارسی
جَدَل(در لغت به معنای ستیزه و نزاع و دشمنی) در منطق و فلسفه و کلام گفت وگو و محاوره و مباحثه. می توان، از منظر منطق و فلسفه، جدل را از دو دیدگاه مورد بحث قرار داد: ۱. از دیدگاه ذاتی، یعنی نگرش بر جدل به مثابۀ یک فن (صناعت)، و نیز به مثابۀ یک دانش. الف. جدل به مثابۀ یک فن (صناعت)، که در این معنی از صناعات خمس به شمار می آید و آن قیاسی است که از مشهورات (قضایای اخلاقی پذیرفته شده نزد همگان) و مسلمات...
فرهنگ فارسی
نزاع، خصومت، شدت خصومت ومهارت در آن ستیزه۱-( اسم ) داوری خصومت نزاع ستیزه . ۲- جنگ پیکار. ۳- یکی از صناعات خمس و عبارتست از قیاسی که مقدمات آن از قضایای مشهور تشکیل یافته است .یا فن ( یاعلم ) جدل . علمی است که بوسیل. آن اصول و شرایط و کیفیات مناظره شناخته میشود. آنرا هم از فروع علم منطق میشمرند و هم از فروع علم احکام دین و در هر مورد موضوع و روش آن فروق میکند طوبیقا.جمع جدیل ریسمان تافته شده از چر...
دانشنامه عمومی
جَدَل یا مُجادِلِه (به انگلیسی: Polemic) استدلالی است که از قضیه های مشهور یا مورد قبول مخاطب تشکیل می شود، و برای قانع سازی طرف مقابل به کار می رود؛ هنر مجادله عبارتست از هنر مباحثه به گونه ای که شخص فارغ از درستی یا نادرستی موضعش، از آن عقب نشینی نکند.صورت سادهٔ جدل این است که یکی دیگری را با پرسش های پی درپی و متعدد روبه رو می کند به طوری که سرانجام او به تناقض گویی بیفتد و محکوم شود. در این مب...
[ویکی فقه] جدل، اصطلاحی در فسلفه، منطق، کلام و یکی از صناعات خمس در منطق است.الف) جدل در لغت به معنای ستیزه جویی، سختگیری در خصومت و قدرت داشتن بر آن، شدت یافتن دشمنی، مقابله حجت با حجت، نزاع، مناقشه و مناظره است. ب) جدل در لغت به معنای محکم بافتن ریسمان یا مو، کسی را به زمین زدن و محکم و قوی شدن دانه است. حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص ۸۹، چاپ محمد سید کیلانی، تهران ۱۳۳۲ ش....
