تلفظ بین المللی : /dʒˈabq1uːt/ تلفظ : [dZ'abq1u:t]
لغت نامه دهخدا
جبغوت. [ ج َ ] ( اِ ) توبره ای بود که از لیف کنند. ( فرهنگ اسدی ) : غم عیال نبود و غم تیار نبوددلم برامش آکنده بود چون جبغوت.طیان ( از فرهنگ اسدی ).|| پشم و پنبه که در نهالی و لحاف و مانندآن کنند. || کهنه لحاف پاره پاره را گویند. جغبوت. چبغوت. ( برهان ) ( آنندراج ). ظاهراً جبغوت و جیغوت و جبغت همه اشکال مختلفه یک لغتند و کم و بیش بیک معنی بکار رفته و در فرهنگ رشیدی هر سه شکل مسطور است و مؤلف آن ک...
فرهنگ معین
(جَ )(اِ. ) ۱ - پشم و پنبه که درون لحاف و ت وشک کنند. ۲ - هرچیز آکنده از پشم و پنبه مانند توشک و بالش . جغبوت ، جغبت و چغبت و چغبوت و چبغوت و چبغت نیز گویند.
