معانی کلمه : تیهور

تلفظ بین المللی : /tˈihuːr/ تلفظ :‌ [t'ihu:R]

لغت نامه دهخدا

تیهور. [ ت َ ] ( ع ص ، اِ ) ( از «ت هَ ر» ) زمین رست و هموار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). زمین پست و هموار . || بیابان دشوار. ( منتهی الارب ). || مابین اعلای وادی و اسفل آن. || مابین اعلای کوه و اسفل آن. || مرد متکبر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || بزرگ منشی. یقال : به تیه تیهور؛ اذا کان تایهاً. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || موج مرتفع در...

فرهنگ فارسی

زمین هموار زمین پست و هموار مرد متکبر

کلمات مرتبط

طغان تیمور
طغای تیمور
ای تیمور محمد
علی تیمور
عمله تیمور
قشلاق تیمور
بختیار تیمور
بدیع الزمان میرزای تیموری
گون تیمور

معانی کلمه : تیهور

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات