تَکْواژدر اصطلاح دستور زبان، کوچک ترین واحد معنادار زبان که از تجزیۀ واژه ها مشخص می شود. تکواژ از همنشینی واج ها حاصل می شود. بعضی از تکواژها واژه هم هستند. مثال: جملۀ «آن ها را نمی شناسیم» از هفت تکواژ به وجود آمده است که عبارت است از «آن، ها، را، ن، می، شناس، یم»، تکواژها به چهار نوع تقسیم می شوند: ۱. تکواژ قاموسی (آزاد)، که به تنهایی و مستقل به کار می رود و معنا دارد. مثلِ سوز، کتاب، استقلال؛ ...
فرهنگ فارسی
کوچک‌ترین واحد انتزاعی معنی‌دار یا نقش‌دار زبان
دانشنامه عمومی
کوچک ترین یکای (واحد) زبان که دارای نقش دستوری و معنایی مستقل می باشد تکواژ یا علامت نام دارد. هجاها و طول آن ها نمی توانند برای بازشناختن تکواژها ابزار سودمندی باشند. معیار و سنجهٔ بنیادین این است که تکواژ را نمی توان به یکاهای دستوری کوچک تر بخش کرد.تکواژ آزاد دستوری: تکواژهایی را گویند که معنی مستقلی ندارند؛ اما در ساخت دستوری جمله به صورت مستقل به کار می روند.این تکواژها عبارتند از:تکواژها از ...
فرهنگستان زبان و ادب
{morpheme} [زبان شناسی] کوچک ترین واحد انتزاعی معنی دار یا نقش دار زبان
