معانی کلمه : تپه

۱. (زمین شناسی ) برآمدگی کم ارتفاع پوستۀ زمین.
۲. هر چیز انباشته شده بر روی هم.

(تَ پِّ ) (اِ. ) پشتة بلند خاک یا شن ، تل .

بر آمدگی درروی زمین ازخاک یاشن، پشته بلند، تل
( اسم ) ۱- پشت. بلند بر آمده از زمین . ۲- کلاه زنان و آن چیزی باشد محرابی که زنان از گلابتون و مروارید دوزندو طلا و جواهر نیز سازند و بر پیشانی نصب کنند.
قریه ایست تابع سنجاغ ازمیر از ولایت آیدین که در قضای اوده مش قرار دارد ٠ در اطراف این قریه یک رشته خرابه ها و آثار عتیقه وجود دارد ٠

/teppe/ قطره – ذره – به مقدار کم & سرگین گاو

تَل؛ چُقا؛ دِمه؛ گوت؛ مُلِّه؛ گموت؛ مَر؛ چِگا؛؛ دِر؛ تکاله