تلفظ بین المللی : /tˈohid dˈar rˌobuːbˈiːjat/ تلفظ : [t'ohid d'aR R,obu:b'i:jat]
دانشنامه عمومی
توحید در ربوبیت، به معنای آن است که تنها خدا در اداره و تدبیر و کارگردانی جهان و انسان موثر است. همچنین به معنای کشیدن خط بطلان در هر نوع اندیشه تدبیر مستقل از اذن الهی برای غیر خدا است.
[ویکی فقه] توحید در ربوبیت (فلسفه). توحید در ربوبیت، یعنی «اعتقاد به اینکه تنها خدای متعال است که می تواند استقلالاً و بدون نیاز به هیچ گونه اذن و اجازه ای، در تمام شئون مخلوقات و کل جهان تصرف کرده، آن ها را تدبیر و اداره کند».توحید در لغت مصدر باب تفعیل است. یکی از معانی باب تفعیل نسبت دادن مبدأ اشتقاق فعل به مفعول است. توحید به همین معنا به کار رفته است و به معنای یکی دانستن خداست. در اصطلاح ف...
