تَواشیح(در لغت به معنی زینت و زیبایی) خواندن اشعار موزون، یا آیات قرآن در جلسات مذهبی، به طور گروهی و جمعی. مضامین تواشیح یا ادعیۀ قرآنی، مدایح پیامبر (ص) و ائمه معصومین (ع) یا ارجوزه ها و اشعار زیبای عربی یا فارسی است، که در یکی از دستگاه های موسیقی خوانده می شود. خواندن تواشیح یا هم خوانی نیایش ها و سرود های مذهبی به عربی، در ایران سابقۀ طولانی ندارد و در سال های اخیر از کشور هایی، مانند سوریه و...
دانشنامه عمومی
دراصطلاح، تواشیح به آواز دینی گفته می شود که موضوع اشعار آن یا دعاست یا مدح پیامبر (ص) وائمه (ع).
تواشیح از نظر واژگانی، یعنی زینت و آرایش. تواشیح جمع کلمه توشیح است یا وشاح و موشحات جمع کلمه (مُوَشح) که از ریشه (وشح) به معنای آراستن است. آمده است که:مبارزان عرب در گذشته، آلات رزم چون زره و غلاف هایشمشیرهایشان را که آراسته یا مرصع به نگین های رنگارنگ بود،مُوَشَّح می نامیدند و بعضی گفته اند: ...
