معانی کلمه : تهکم

تلفظ بین المللی : /tˈahkam/ تلفظ :‌ [t'ahkam]

لغت نامه دهخدا

تهکم. [ ت َ هََ ک ْ ک ُ ] ( ع مص )شکسته و ویران شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). بیران شدن. ( تاج المصادر بیهقی از یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). || فروریختن چاه و مانندآن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || خندستانی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). خندستانی کردن ؛ یعنی مسخرگی کردن.( مجمل اللغة از یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). فسوس نمودن. ( منتهی ...

فرهنگ عمید

۱. استهزا کردن.
۲. خشم گرفتن.
۳. تکبر کردن.
۴. بر فوت چیزی پشیمانی خوردن.
۵. فروریختن و ویران شدن چاه و مانند آن.

فرهنگ معین

(تَ هَ کُّ ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - دست انداختن . ۲ - خشم گرفتن . ۳ - پشیمانی خوردن . ۴ - ویران شدن .

فرهنگ فارسی

۱- ( مصدر ) فسوس داشتن دست انداختن . ۲ - ( اسم ) ریشخند . جمع : تهکمات .
شکسته شدن و ویران شدن بیران شدن

مترادف و متضاد

۱. ریشخند، استهزا، مسخره، تمسخر
۲. دست انداختن