تلفظ بین المللی : /tahvˈijeː mˈatbuːʔ/ تلفظ : [tahv'ije: m'atbu:?]
دانشنامه آزاد فارسی
تهویۀ مطبوع (air conditioning)سیستم تنظیم وضعیت هوای داخل ساختمان یا خودرو . دستگاه کامل تهویۀ مطبوع دما و رطوبت هوا را تنظیم می کند، گردوغبار و بوهای بد هوا را می گیرد، و با بادبزن (پنکه) هوا را به گردش درمی آورد. ویلیس هَویلند کَریر۱، مخترع امریکایی (۱۸۷۶ـ۱۹۵۰)، نخستین دستگاه کارامد تهویۀ مطبوع را در ۱۹۰۲، برای چاپخانه ای در نیویورک ساخت. در دستگاه تهویۀ مطبوع ، نوعی واحد تبرید۲، شامل یک کمپرسور...
دانشنامه عمومی
هوایش برکام، هوایش دلپذیر.
تهویه مطبوع یعنی: انجام عملیاتی روی هوا تا بتوان شرایط هوای محل مورد نظر را برای زیستن، کار کردن یا عملیات صنعتی معین، راحت و بهداشتی کرد و به حد مطلوب برسانیم. تهویه مطبوع باعث می شود شرایط هوا طبق روش خاصی به صورت اتوماتیک ثابت بماند یا تغییر کند.کسمایی، مرتضی. «اقلیم و معماری». تهران:نشر، ۱۳۷۸دکتر محمود. «مهندس محیط». انتشارات دانشگاه تهرانتهویه مطبوع یا هوارسان...
