تلفظ بین المللی : /tˈah xˈɑneː/ تلفظ : [t'ah x'Ane:]
لغت نامه دهخدا
ته خانه. [ت َه ْ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) مکانی که در زیرزمین سازند و در ایام گرما، در آنجا نشینند، به عربی آن را مطموره و به فارسی نهانخانه نیز گویند. ( آنندراج ). زیرزمین. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). زیرزمین و غار و مغاره. ( ناظم الاطباء ) : نواب معزی الیه که از ترس گلوله توپ ، ته خانه ای بجهت خود از حفاران کنده و در آنجا مقیم بود. ( مجمل التواریخ گلستانه ). || آخرین اسباب کم ارز خانه. آنچه باقی...
فرهنگ فارسی
مکانی که در زیر زمین سازند و در ایام گرما در آنجا نشینند بعربی آن را مطموره و به فارس نهانخانه نیز گویند زیر زمین
