معنی کلمه :‌ تنبیل

تلفظ بین المللی : /tˈanbil/ تلفظ :‌ [t'anbil]

لغت نامه دهخدا

تنبیل. [ تَم ْ ] ( ع مص ) سنگ استنجا دادن کسی را. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ): نبلنی احجاراً للاستنجاء؛ ای اعطنیها. ( اقرب الموارد ). || تیر دادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). نبلنی ؛ ای هب لی نبالا.( اقرب الموارد ). || نبلت فلا بطعامی ؛ ای ناولته شیئاً بعد شی ٔ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )....

کلمات مرتبط

التنبیه و الاشراف
انوار التنزیل و اسرار التاویل
کدو تنبل
با اخراج تنبیه کردن
با تنبلی حرکت کردن
با تنبلی و سنگینی حرکت کردن
انسان یا حیوان تنبل و کندرو
ادم بیکار و تنبل
ادم تنبل

معنی کلمه :‌ تنبیل

لغت نامه دهخدا

کلمات مرتبط

نظرات