معانی کلمه : تناکر

تلفظ بین المللی : /tanˈɑkor/ تلفظ :‌ [tan'AkoR]

لغت نامه دهخدا

تناکر. [ ت َ ک ُ ] ( ع مص ) خویشتن را نادان ساختن. ( زوزنی ). خویشتن را نادان نمودن.( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تجاهل. ( اقرب الموارد ). || ناشناخته آوردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ناشناختن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) : معن او را بوجه تناکر مدد نمود و کار خصم او بساخت منصور چون او را بشناخت از سر جرایم معهود او درگذشت....

فرهنگ عمید

۱. خود را نادان نمایاندن، اظهار نادانی کردن، تجاهل.
۲. ناشناختن.
۳. با همدیگر دشمنی ورزیدن قوم.

فرهنگ معین

(تَ کُ ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - خود را به نادانی زدن . ۲ - دشمنی ورزیدن دو قوم با یکدیگر.

فرهنگ فارسی

خویشتن را نادان ساختن یا ناشناخته آوردن .

کلمات مرتبط

سوگیری تناظری