تلفظ بین المللی : /tˈan zˈadeː/ تلفظ : [t'an z'ade:]
لغت نامه دهخدا
تن زده. [ ت َ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) خاموش. ( ناظم الاطباء ). خموش. ( شرفنامه منیری ). کاغه. ( فرهنگ اسدی از یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) : در من نگاه کرد، چو گفتم چه کرده ام گفت ای ندانمت که چه گویم هزار بارامروز روز عید و تو در شهر تن زده فردا ترا چه گوید دستور شهریار؟انوری.چونکه قدرت نیست خفتند این رده همچو هیزم پاره ها و تن زده.مولوی.رجوع به تن زدن شود. || محجوب. ( ناظم الاطباء )....
