تلفظ بین المللی : /tˌamannˈɑiː/ تلفظ : [t,amann'Ai:]
لغت نامه دهخدا
تمنائی. [ ت َ م َن ْ نا ] ( اِخ ) شاعری است حروفی و براثر سخنان کفرآمیز با چندتن دیگر محکوم به قتل و سوختن گردید ( در زمان سلطان بایزید اول ). رجوع به تاریخ ادبیات ایران تألیف برون ترجمه حکمت ص 400 شود.
فرهنگ فارسی
صورتی از فعل که برای بیان آرزو و دعا به کار می‌رود
مترادف و متضاد
benedictory(صفت)
دعایی، نیایشی، درخواستی، تمنایی، تقاضایی، تقدیسی
optative(صفت)
تمنایی، ارزویی، وابسته به طلب و تمنا
فرهنگستان زبان و ادب
{optative} [زبان شناسی] صورتی از فعل که برای بیان آرزو و دعا به کار می رود
