تِلِگْدی، ژیگْموند (۱۹۰۹ـ۱۹۹۴)(Telegdi, Zsigmond)ایران شناس مجارستانی. زبان های سامی و ایرانی را در دانشگاه های بوداپست، برسلاو و پاریس فرا گرفت و در ۱۹۳۳ موفق به دریافت دانشنامۀ دکتری زبان شناسی شد. پژوهش های وی بیشتر دربارۀ تاریخ فارسی نو و زبان های ایرانی است. از آثارش: «دربارۀ ترکیب اجزا در فارسی نو» در مجموعۀ مقالات زبان شناسی (۱۹۵۵)؛ آواشناسی وام واژه های ایرانی در تلمود آرامی (۱۹۳۵)؛ «ملاحظ...