تلالا. [ ت َ ] ( اِ صوت )نفس و صوت خوانندگی و گویندگی و آنرا تلالا و تلاتلا نیز گویند. ( انجمن آرا ) ( از آنندراج ). آواز و صدای خوانندگی و سازندگی. ( ناظم الاطباء ). و آن را تللی و یللی نیز گویند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). رجوع به تلاتلا شود. || ( اِ ) در بیتهای زیر از خاقانی ، امیرخسرو، که دومی را صاحب آنندراج شاهد معنی اول آورده است بجای تلالؤ و بهمان معنی آمده است : چندان بمان که ماه نو آید ...
فرهنگ عمید
بانگ، آواز، صوت.
فرهنگ معین
(تَ ) (اِ. ) ۱ - رکن تقطیع موسیقی قدیم . ۲ - صوت ، خوانندگی ، آواز.
فرهنگ فارسی
بانگ، آواز، صوت، خوانندگی، صدای خوانندگی ( اسم ) ۱ - رکن تقطیع موسیقی قدیم . ۲ - صوت خوانندگی آواز .
