تلفظ بین المللی : /taq1ˈazzol/ تلفظ : [taq1'azzol]
لغت نامه دهخدا
تغزل. [ ت َ غ َزْ زُ ] ( ع مص ) عشق نمودن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). بتکلف مغازلت نمودن و عشق کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) تغزل بر قسمت اول قصیده ای اطلاق شود که در آن مضامین غزلی و عشقی باشد و سپس شاعر به مدح یا موضوع دیگری گریز بزند و غزل 5 تا 13 یا 15 بیت است که همه مضامین آن عاشقانه باشد. قسمت نخست همچون تغرلات فرخی و انوری و عنصری و ...
فرهنگ عمید
۱. غزل سرایی کردن. ۲. شعر عاشقانه.
فرهنگ معین
(تَ غَ زُّ ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) غزل سرایی کردن ، شعری عاشقانه گفتن . ۲ - عشق ورزیدن . ۳ - (اِمص . ) غزل سرایی .
فرهنگ فارسی
غزل سرایی کردن، اشعارعاشقانه سرودن، عشقبازی ۱ -( مصدر ) غزل سرایی کردن شعر عاشقانه گفتن . ۲ - عشق ورزیدن . ۳ - ( اسم ) غزل سرایی . ۴ - عشق ورزی . جمع : تغزلات .
دانشنامه عمومی
تغزل (شعر). تغزل در شعر به ابیاتی می گویند که به تعداد ۵ تا ۱۵ بیت، در آغاز شعر مدحی (قصیده) قرار می گیرد و در آن از حالات عشق، وصف معشوق یا توصیف طبیعت سخن گفته می شود. استفاده از تغزل به دین منظور صورت می گرفت که شعر مدحی، مانند غزل لطافت یابد و ممدوح به شنیدن آن اشتیاق بیشتری پیدا کند.کتاب درسی آرایه های ادبی، متوسطه - نظری، علوم انسانی، سال سوم،آخرین تاریخ بروز رسانی: ۱۳۹۰دائرةالمعارف اسلامی...
مترادف و متضاد
شعر عاشقانه گفتن
عشقبازی کردن، مغازله کردن
تعشق، عشقورزی، غزلسرایی، مغازله
۱. تعشق، عشقورزی، غزلسرایی، مغازله ۲. عشقبازی کردن، مغازله کردن ۳. شعر عاشقانه گفتن
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تغزل به ابیاتی گویند که در آغاز قصیده قرار میگیرد و در آن از حالات عشق، وصف معشوق و یا توصیف طبیعت سخن گفته می شود.تَغَزُّل، در لغت به معنیِ عشق ورزیدن و اصرار و پافشاری بر آن اما در اصطلاح ادبی به ابیاتی گویند، در شکل و معنای غزل که به طور معمول به تعدادِ ۵ تا ۱۵ بیت، در آغاز شعر مدحی (قصیده) قرار می گیرد و در آن از حالات عشق، وصف معشوق و یا توصیف طبیعت سخن گفته می شود. شباهت موضوعیاز ...
