معانی کلمه : تعمیر کردن

تعمیر کردن. [ ت َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بنای شکسته یا جز آن را مرمت کردن :
ویرانه را چه فرش به ازنور آفتاب
تعمیر دل بساغر چون آفتاب کن.خضر وقتی گو که تعمیر خراب ما کند
زان که گنجی هست پنهان در ته دیوار ما.و رجوع به تعمیر و ماده بعد شود.

( مصدر ) ۱ - آباد کردن عمارت کردن . ۲ - مرمت کردن خرابی .

به یک وَندِن