معانی کلمه : تعذیر

تلفظ بین المللی : /tˈaʔzir/ تلفظ :‌ [t'a?ziR]

لغت نامه دهخدا

تعذیر. [ ت َ ] ( ع مص ) ثابت نشدن کسی را عذری. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || عذر بدروغ آوردن. ( زوزنی ). عذر آوردن. ( آنندراج ). || مبالغه کردن در عذر کسی. ( از اقرب الموارد ). || دمیدن سبزه رخسار غلام. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). مو بر عذار کودک برآمدن. ( از آنندراج ). دمیدن موی بناگوش پسر. ( از اقرب الموارد ). || به عذره بیالودن. ( زوزنی ). آلودن چیزی را به پلیدی...

فرهنگ عمید

۱. عذر آوردن، بهانه ساختن.
۲. کوتاهی کردن در امری.

فرهنگ معین

(تَ ) [ ع . ] (مص ل . ) عذر آوردن .

فرهنگ فارسی

( مصدر ) عذر آوردن بهانه تراشیدن .

مترادف و متضاد

بهانه آوردن، بهانه تراشی کردن، بهانه ساختن، عذر آوردن، عذرتراشی کردن