معانی کلمه : تصبر

تصبر. [ ت َ ص َب ْ ب ُ ] ( ع مص ) شکیبایی کردن. ( زوزنی ) ( دهار ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || خود را بستم بازداشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || بتکلف صبر کردن. ( از اقرب الموارد ) : و تصبر و اصطبار می برزیدند و بر چندان تعذیب و تشدید صبر و جلادت مینمودند. ( سندبادنامه ص 329 ).

صبر کردن، شکیبایی کردن.

(تَ صَ بُّ ) [ ع . ] (مص ل . ) صبر کردن ، شکیبایی کردن .

( مصدر ) شکیب ورزیدن صبر کردن شکیبایی کردن .