معانی کلمه : تشمیس

تلفظ بین المللی : /tˈaʃmis/ تلفظ :‌ [t'aSmis]

لغت نامه دهخدا

تشمیس. [ ت َ ] ( ع مص ) چیزی را به آفتاب سوختن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || در آفتاب گستردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). آفتاب دادن و به آفتاب خشک کردن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ): و یشمس [ عصارة الحصرم ] فی اناء من نحاس. ( ابن البیطار ). اذا اغرقت [ ذراریح ] فی دهن و شمست فیه اسبوعا. ( ابن البیطار ). || پرستیدن آفتاب را. ( منتهی الارب ) ( آن...

فرهنگ معین

(تَ ) [ ع . ] (مص م . ) در آفتاب نهادن .

کلمات مرتبط

ایویچ تومیسلاو
ترمیستور
تومیسم
تمیستوکلس
تمیستیوس
تخمیس
تشمیر
تشمیزج
تشمیم

معانی کلمه : تشمیس

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

نظرات