تلفظ بین المللی : /tˈareːˌande/ تلفظ : [t'aRe:,ande]
لغت نامه دهخدا
ترهنده. [ ت َ هََ دَ / دِ ] ( ص ، اِ ) چیزی آراسته و با طراوت را گویند. ( فرهنگ جهانگیری ) ( برهان ) ( از فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). آراسته و منظم و با طراوت و ظرافت. ( ناظم الاطباء ) : شد ز یمن مقدمت آراسته ترهنده بازچون ز خیل خسرو سیارگان روی فلک.عمید لوبکی ( از فرهنگ جهانگیری ).این بیت را در فرهنگ جهانگیری و رشیدی از خواجه عمید شاهد آورده اند... و این لغت در برهان هست ولی از این ش...
