ترخون. [ ت َ ] ( اِ ) مردم خونی و تونی و بیباک و دزد و اوباش را گویند. ( برهان ) ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج )( از فرهنگ رشیدی ) ( از فرهنگ جهانگیری ) : تو ترخان و ترخون ز جور تو خواجودل از غم چو خانی و رخ زرّ خانی.خواجوی کرمانی ( از آنندراج ). || چوب بقم را نیز گفته اند و آن چوبی باشد که چیزها بدان رنگ کنند. ( برهان ). بقم. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ) : گیاها بد...
فرهنگ عمید
گیاهی با ساقه های راست و نازک و برگ های دراز، باریک، خوش بو، و کمی تندمزه که جزء سبزی های خوردنی به صورت خام مصرف می شود. اشتهاآور و زودهضم و برای تسکین دل درد و رفع یبوست نافع است.
فرهنگ معین
( ~.) (ص مر.) مردم خونی و بی باک و دزد و اوباش .
(تَ) (اِ.) گیاهی با برگ های دراز و باریک و ساقة نازک و راست که بوی خوش و مزة تند دارد و برای یبوست مفید است .
(تَ ) (اِ. ) گیاهی با برگ های دراز و باریک و ساقة نازک و راست که بوی خوش و مزة تند دارد و برای یبوست مفید است . ( ~. ) (ص مر. ) مردم خونی و بی باک و دزد و اوباش .
دانشنامه آزاد فارسی
تَرْخون (tarragon)تَرْخونبوتهای پایا، علفی، از تیرۀ مرکبان، با نام علمی Artemisia dracunculus، متعلق به برّ قدیم. ارتفاع آن به۱.۵ متر می رسد. برگ هایش باریک و گل های آن سبز مایل به سفید و کوچک اند و به صورت گروهی روی شاخه می رویند. ترخون حاوی روغنی معطر است و از برگ های آن برای طعم دادن سالاد، خیارشور، و سسها استفاده می کنند. نام ترخون از نام عربی این گیاه، طرخون، گرفته شده است. این گیاه مصارف طبی...
فرهنگ فارسی
مردم خونی و تونی . و بیباک و دزد و اوباش را گویند . یا چوب بقم را نیز گفته اند و آن چوبی باشد که چیزها بدان رنگ کنند .
دانشنامه عمومی
ترخون یا تلخون (نام علمی: Artemisia dracunculus)، گیاهی پایا به ارتفاع ۳۰ سانتیمتر تا یک متر است و دارای برگ های ساده به رنگ سبز است. برگ های قاعده ساقه آن به ۳ لوب تقسیم می شود و کاپیتول های آن کوچک و به رنگ سبز و خوشه ای است. تکثیر آن از طریق پیدایش جوانه ها در ریزوم گیاه صورت می گیرد. قسمت مورد استفاده ترخون برگ ها و سر شاخه ها جوان گیاه است. از ترخون برای طعم دار کردن خوراکی هایی مثل شور نیز ا...
گویش مازنی
ترخون از گیاهان دارویی است
/terKhoon/ ترخون از گیاهان دارویی است
مترادف و متضاد
tarragon(اسم)
ترخون
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ترخون (یا، به صورت عربی نما، طرخون)، گیاه کوچک خوشبویی از جنس آرتمیزیا (تیرة مرکّبان) با نام علمی آ. دراکونکولوس، از سبزیهای خوردنی معروف، که در گذشته خواصی درمانی نیز برای آن ذکر کرده اند.واژگان. منشأ یا ریشة واژة ترخون/ طرخون دانسته نیست. معمولاً طرخون را معرّبِ ترخون فارسی دانسته اند، مثلاً ابوحاتِم سِجِستانی (متوفی ۲۵۰) مایرهوف محتمل دانسته که طرخون از یونانی مأخوذ باشد، اما رنو و ک...
