تدی. [ ] ( اِخ ) ( سینه ) لقب یهودای حواریست ( انجیل مرقس 3:18 ). در بعضی از نسخه های قدیمی متی تدیوس و یکی لباوس و دیگری «لبیوس که اسم دیگرش تدیوس است » می نویسد. لوقا در هر دو نسب نامه اش او را یهودا خطاب میکند. ( انجیل لوقا 6:16 کتاب اعمال رسولان 1:13 ). رجوع به یهودا شود. ( از قاموس کتاب مقدس ).
