تحزین. [ ت َ ] ( ع مص ) اندوهگین کردن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ). || آواز زار گردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ).بگردانیدن آواز. ( منتهی الارب ). به آواز نرم حزین خواندن. ( آنندراج ). رقیق کردن قاری صوت خود را در قرائت. ( قطر المحیط ) ( اقرب الموارد ). باریکی آواز. ( ناظم الاطباء ). ترقیق الصوت فی القراءة. ( قطر المحیط ): هو یقراء با...
فرهنگ عمید
اندوهگین کردن: اگر مهموم نادانی مر آن را فکر تفریحش / اگر مسرور دانایی خود این را رای تحزینش (قاآنی: ۴۸۸ ).
فرهنگ معین
(تَ ) [ ع . ] (مص م . ) اندوهگین کردن کسی را.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تحزین، قرائت قرآن با صدای حزین است.«تحزین» یعنی رقیق و نازک کردن صدا هنگام قرائت قرآن، به گونه ای که گویا قاری قرآن اندوهگین است و بر اثر خشوع و خضوع، حالتی نزدیک به گریه دارد. این حالت اگر به دور از ریا باشد، پسندیده است.← حدیثی از امام صادق ۱. ↑ سخاوی، علی بن محمد، ۵۵۸-۶۴۳ق، جمال القراء و کمال الاقراء، ج۱، ص۶۴۲ فرهنگ نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «تحزین». ...wikifeqh: تحزین...
