تحاویل. [ ت َ ] ( ع اِ ) تحاویل الارض ؛ زمین هایی است که خطا می کند در سالی و صواب می کند در سالی در دادن حاصل. ( شرح قاموس ). خطا کردن یک سال در زراعت و سال دیگر بصواب آن رسیدن.( تاج العروس ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و در قطرالمحیط چنین آمده : تحاویل الارض ؛ خطا کردن سالی و درست بهره دادن زمین در سال دیگر، یعنی یک سال کاشته شود و سال دیگر کاشته نشود تا زمین از این راه استراحت کند و بدان ...
فرهنگ معین
(تَ ) [ ع . ] ۱ - (مص م . ) دگرگون کردن . ۲ - (مص ل . ) یک سال در میان زراعت کردن .
فرهنگ فارسی
( مصدراسم ) جمع تحویل تحاویل الارض زمین هایی است که خطا می کند در سالی و صواب می کند در سالی در دادن حاصل .
