تلفظ بین المللی : /tˌabuːʔʔvˈɑ/ تلفظ : [t,abu:??v'A]
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه: بوء (۱۷ بار)«تَبَوَّؤُا» از مادّه «بواء» (بر وزن دواء) در اصل، به معنای مساوات اجزاء یک مکان و مسطح بودن آن است، و به تعبیر دیگر صاف و مرتب کردن یک مکان را «بواء» می گویند، این تعبیر کنایه لطیفی است از این معنا که جمعیت انصار مدینه، قبل از آن که پیامبر(صلی الله علیه وآله)و مهاجران وارد این شهر شوند، زمینه های هجرت را فراهم کردند، و همان گونه که تاریخ می گوید، آنها دو بار د...
