تبنگه. [ ت َ ب َ گ َ / گ ِ ] ( اِ ) طبله ای که نان در آن گذارند. ( برهان ). تبنگو ( طبق ). ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). طبل نان باشد. ( فرهنگ اوبهی ). تبنگ بمعنی اول ( طبق پهن که بیشتر حلوائیان و نانوایان دارند ). ( فرهنگ نظام ). طبله نان. ( فرهنگ رشیدی ) : منت از خلق بهر نان چه برم که جهان چو تبنگه نان است.سوزنی ( از انجمن آرا ).|| تنور نان پزی راهم گفته اند. ( برهان ). سروری معنی لفظ مذکور را تنور...
فرهنگ عمید
= تبنگو: منت از خلق بهر نان چه برم / که جهان چو تبنگهٴ نان است (سوزنی: لغت نامه: تبنگه ).
