معانی کلمه : تبر

وسیله ای فلزی و برنده با دستۀ چوبی که برای شکستن درخت و چوب به کار می رود.

(تَ بَ ) [ په . ] (اِ. ) ابزاری فولادی که با آن هیزم ، چوب و مانند آن را خرد می کنند.

آلت آهنی بادسته چوبی که برای شکستن درخت وچوب است
( اسم ) آلتی فولادی که بدان چوب و درخت شکنند.
منطقه از سودان و معروف به بلاد التبر . زر خالص بدان منسوب و آن در جنوب مغرب واقع است .

/tabar/ کوه

تکنا؛ شاتیل