معانی کلمه : تاکل

تلفظ بین المللی : /tˈɑkel/ تلفظ :‌ [t'Akel]

لغت نامه دهخدا

( تآکل ) تآکل. [ ت َ ک ُ ] ( ع مص ) با هم خوردن. || کشتن دلیران بعضی مر بعض را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).تأکل. [ ت َ ءَک ْ ک ُ ] ( ع مص ) خورده شدن دندان و آنچه بدان ماند. ( تاج المصادر بیهقی ). فروریختن دندان. ( ازاقرب الموارد ). || خشم گرفتن و برانگیخته شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || درخشیدن شمشیر از تیزی. ( تاج المصادر بیهقی ).سخت درخشیدن سرمه و شمشیر و برق و سیم...

فرهنگ فارسی

خورده شدن دندان و آن چه بدان ماند فرو ریختن دندان . یا یکدیگر را خوردن

گویش مازنی

بالاترین نقطه ی درخت

ظرف چوبی برای نگهداری ماست و شیردوشی

کاکل – موی بلند و حالت داده ی میان سر

/taakkel/ بالاترین نقطه ی درخت & ظرف چوبی برای نگهداری ماست و شیردوشی & کاکل – موی بلند و حالت داده ی میان سر

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی تَأْکُلْ: تا بخورد
معنی تَأْکُلُ: می خورد
ریشه کلمه:
اکل (۱۰۹ بار)

wikialkb: تَأْکُل

معانی کلمه : تاکل

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

گویش مازنی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات