تلفظ بین المللی : /tˈɑzeː ɡˌardɑnˈidan/ تلفظ : [t'Aze: g,aRdAn'idan]
لغت نامه دهخدا
تازه گردانیدن. [ زَ / زِ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) تازه گرداندن. تازه کردن. احیا کردن. پس از منسوخ بودن ازنو معمول داشتن : و ابن حاتم مردی مسلمان عادل بود ودر میان مردمان سنت مصطفی ( ص ) تازه گردانیدی. ( تاریخ سیستان ). و این یوسانوس چون باز با قسطنطنیه رسید کیش ترسایی تازه گردانید. ( فارسنامه ابن البلخی ص 71 ). اسباب سیاست سلاطین آل سلجوق را بلواحق رسوم ستوده خویش تازه و زنده گردانید. ( راحة الصدور را...
