تارمیغ. ( اِ مرکب ) بخاریست که در ایام زمستان روی هوا پدید آید و آن چنان بود که هوایی که مماس بودبر زمین دودی شود که اطراف را تیره گرداند و آنرا «تمن » و «ماغ » و «میغ» و «نژم » نیز خوانند. ( فرهنگ جهانگیری ). بخاری باشد که در ایام زمستان بر روی هوا پدید آید و مانند دودی شودو اطراف را تیره و تاریک سازد و به عربی ضباب گویند. ( برهان ). میغ تیره و آن بخاری است که در زمستان به هوا پدید آید و روی زمین...
فرهنگ عمید
مه غلیظ، مه تیره که در زمستان هوا را تیره و تاریک کند.
فرهنگ معین
(اِمر. ) بخاری که در زمستان بر روی هوا پدید آید و مانند دودی شود و اطراف را تیره و تاریک سازد. تمن ، ماغ ، میغ و نژم نیز گویند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) بخاری که در زمستان بر روی هوا پدید آید و مانند دودی شود و اطرف را تیره و تاریک سازد (( تمن ) ) (( ماغ ) ) (( میغ ) ) (( نژم ) ) .
