معانی کلمه : تادب

تأدب. [ ت َ ءَدْ دُ ] ( ع مص ) ادب کردن. ( تاج المصادربیهقی ). ادب آموختن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ادب گرفتن. ( زوزنی ) ( ناظم الاطباء ). ادب یافتن. ( آنندراج ) ( فرهنگ نظام ) : و چون ایام رضاع به آخررسید در مشقت تعلم و تأدب افتد. ( کلیله و دمنه ).

۱. ادب آموختن، با ادب شدن.
۲. با ادب بودن، ادب داشتن.

( تأدب ) (تَ أَدُّ ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - فرهنگ آموختن . ۲ - باادب شدن .

ادب آموختن، باادب شدن، باادب بودن
۱- ( مصدر ) فرهنگ آموختن فرهنگ پذیرفتن ادب آموختن . ۲- با ادب شدن . ۳- ( اسم ) فرهختگی . جمع : تادبات .