بیهده . [ ب َ / ب ِ هَُ دَ / دِ ] (اِ) بیهود. بیهوده . جامه ای را گویند که از حرارت آتش زرد شده باشد. (برهان ). رجوع به بیهوده شود.
بیهده. [ هَُ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) مخفف بیهوده. باطل باشد و ناحق. ضد هده. ( لغتنامه اسدی ). ناحق. باطل. یافه. خله. هزل. لاطائل. ترهه. بی سبب و ...
فرهنگ عمید
۱. = بیهوده ۲. نادان.
فرهنگ فارسی
بیهوده، ناحق، باطل، یاوه، بی فایده ( صفت ) ۱ - باطل . ۲ - بیفایده بی ثمر. ۳ - بیمعنی پوچ یاوه . بیهود . بیهوده . جامه ای را گویند که از حرارت آتش زرد شده باشد .
