تلفظ بین المللی : /biq1ˈuːleː/ تلفظ : [biq1'u:le:]
لغت نامه دهخدا
بیغوله. [ ب َ / بی ل َ / ل ِ ] ( اِ ) گوشه خانه. ( فرهنگ اسدی ). کنجی بود از خانه. بیغله. گوشه بود یعنی زاویه. پیغله و پیغوله و کنج یکی باشد.( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ). زاویه. ( زمخشری ). کنج و گوشه بود در جایی یا در خانه ای. ( اوبهی ). گوشه : بیغوله خانه ؛ گوشه خانه. ( یادداشت مؤلف ). گوشه و کنج. بیغله. چون گوشه باشد در جایی. کنج : گروهی ایذون گویند که یعقوب را ندید ولیکن از بیغوله خانه آواز آ...
فرهنگ عمید
۱. کنج، گوشه. ۲. بیراهه. ۳. گوشۀ خانه. ۴. ویرانه. ۵. گوشه ای دور از مردم.
فرهنگ معین
(بِ لِ ) ( اِ. ) ۱ - کُنج ، گوشه . ۲ - ویرانه .
فرهنگ فارسی
کنج، گوشه، بیراهه، گوشه خانه، ویرانه ( اسم ) ۱ - گوشه ای در خانه . ۲ - گوشه ای دور از آبادی ویرانه .
