تلفظ بین المللی : /bˈejʔat dˈar q1ˈerɑn/ تلفظ : [b'ej?at d'aR q1'eRAn]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بیعت در قرآن. پیمانی طرفینی مبنی بر فرمانبرداری و اعلام وفاداری را بیعت گویند.بیعت از ماده «ب ـ ی ـ ع» و در کنار «بیع» مصدر دیگر این خانواده به شمار رفته و به معنای معاهده و معاقده، عهد و پیمان، پذیرش ریاست و فرمانبرداری و اعلام وفاداری است. عربها هنگام خرید و فروش و برای قطعی کردن معامله، دست راست خود را به یکدیگر می زدند و آن را «صَفْقَه» یا بیعت می گفتند. آنها همچنین برای پذیرش ریا...
