معنی کلمه : بیسودن
لغت نامه دهخدا
بیسودن. [ دَ ] ( مص ) بمعنی سودن. ( از جهانگیری ). لمس کردن. دریافتن :
بخاک وادی آن چهره ای که آبله کرد
بآستین حریر ارچه نرم بیسودی.کوه بیسود زخم تیرش گفت
صاعقه است این نه شیر واغوثا.اما این کلمه دگرگون شده ببسودن است. رجوع به ببسودن و سودن شود.
بخاک وادی آن چهره ای که آبله کرد
بآستین حریر ارچه نرم بیسودی.کوه بیسود زخم تیرش گفت
صاعقه است این نه شیر واغوثا.اما این کلمه دگرگون شده ببسودن است. رجوع به ببسودن و سودن شود.
