معانی کلمه : بیخ اور

تلفظ بین المللی : /bˈix ˈuːr/ تلفظ :‌ [b'ix 'u:R]

لغت نامه دهخدا

( بیخ آور ) بیخ آور. [ وَ ] ( ص مرکب ) با ریشه بسیار. بزرگ بیخ. راسی. راسیة. اصیل کلان بیخ. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). دارای چندین ریشه. ( ناظم الاطباء ) : درختی هر کدام بیخ آورتر و راسخ تر به ساعتی قلع توان کرد.( سندبادنامه ص 119 ). از غزارت و غلبه آن سنگ گران بگرداند و درخت بیخ آور بکند. ( ترجمه تاریخ یمینی ).- کوه بیخ آور ؛ جبلی راسخ. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).|| عشقه و لبلاب. ( ناظم الاطبا...

فرهنگ فارسی

( بیخ آور ) با ریش. بسیار ٠ بزرگ بیخ ٠ راسی ٠ راسیه ٠ اصیل کلان بیخ ٠

کلمات مرتبط

بیخ آور
بیخ آور شدن
بیخ اور شدن
بیم آور
بیم اور
بی آور
بی اور
بی خوابی خانوادگی مرگ اور
دلهره اور فیلمی بی رحمانه

معانی کلمه : بیخ اور

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات