معانی کلمه : بیابان نورد

تلفظ بین المللی : /biˈɑbɑn nˈavard/ تلفظ :‌ [bi'AbAn n'avaRd]

لغت نامه دهخدا

بیابان نورد. [ بان ْ، ن َ وَ ] ( نف مرکب ) بیابان گرد و سفرکننده در بیابانها. ( ناظم الاطباء ). بیابان نوردنده. بیابان گرد : تهیدست مردان پرحوصله بیابان نوردان بی قافله.سعدی. || قوی. پرطاقت برفتن در بیابانها : گزاره برد سپه را ز ده دوازده رودبمرکبان بیابان نورد کوه گذار.فرخی.بیابان نوردی چو کشتی بر آب که بالای سیرش نپرد عقاب.سعدی ( بوستان چ یوسفی ص 90 )....

فرهنگ عمید

انسان یا حیوانی که در بیابان ها می گردد، بیابان گرد.

فرهنگ فارسی

( اسم صفت ) بیابان گرد

کلمات مرتبط

بیابان نوردی
بیابان
بیابان تاتارها
بیابان شهر
بیابان گرد
بیابان نشین
بیابان باد بسامان
بیابان زایی
بیابان یخ

معانی کلمه : بیابان نورد

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات