بکام. [ ب ِ ] ( ص مرکب ) مقابل ناکام : بر تو موکلند بدین دام روز و شب بایدت باز داد بناکام یا بکام.ناصرخسرو.- بکام بودن ؛ حاصل بودن. بر مراد بودن : گل در بر و می در کف و معشوق بکامست سلطان جهانم بچنین روز غلامست.حافظ.- بکام حاسدان گشتن ؛ بمیل ، بنفع حاسدان گردیدن. بدبخت و بیچاره شدن : یا بدست آریم سرّی یا برافشانیم سریا بکام حاسدان گردیم یا سلطان شویم.سنایی.- بکام خود کردن ؛ بدهان خود فرو بردن. بم...
