معانی کلمه : بوق

۱. (موسیقی ) آلت فلزی یا استخوانی میان تهی که با دهان در آن می دمند و صدا می کند، شیپور.
۲. [قدیمی] شاخ میان تهی.

( اِ. ) ۱ - نای ، نای بزرگ . ۲ - دستگاهی در وسایل نقلیه که با به صدا درآوردن آن به دیگران اخطار می دهند. ۳ - نوعی از شیپور کوتاه که شکارچیان برای راندن شکار از محلی به محل دیگر به کار برند، نفیر. ۴ - صدای ممتد یا مقطع سوت مانندی که از گوشی تلفن شنیده می ش

آلت فلزی که استخوانی میان تهی است که در آن میدمند
( اسم ) چادر بزرگی باشد که رختخواب در آن بندند .

{ringback tone} [مهندسی مخابرات] صدایی منقطع در گوشی تماس گیرنده که نشان می دهد تلفن مخاطب در حال زنگ خوردن است