تلفظ بین المللی : /bˈuːseː dˈɑdan/ تلفظ : [b'u:se: d'Adan]
لغت نامه دهخدا
بوسه دادن. [ س َ / س ِ دَ ] ( مص مرکب ) پیش آوردن صورت ، جهت بوسیدن. ( ناظم الاطباء ). تقبیل. ( المصادر زوزنی ) : میلاومنی ای فغ و استاد توام من پیش آی و سه بوسه ده و میلاویه بستان.رودکی.بستی قصب اندر سر ای دوست بمشتی زرسه بوسه بده ما را ای دوست بدستاران.عسجدی. || بوسیدن. ماچ کردن. ( فرهنگ فارسی معین ). بوسه زدن :چو نزدیک شد رستم شیرزادبرفت و روان دست او بوسه داد.فردوسی.بپرسید و بر دست او بوسه داد...
