معانی کلمه : بوته

ظرف کوچکی که در آن طلا و نقره ذوب می‌کنند؛ بوتۀ زرگری.

۱. (زیست‌شناسی) گیاه پرشاخ‌وبرگ که تنۀ ضخیم نداشته باشد و زیاد بلند نشود.
۲. نوعی نقش‌ونگار که روی پارچه، جامه، یا چیزهای دیگر نقش کنند.
۳. [قدیمی] زلف؛ گیسو؛ نغوله.

(تَ یا تِ) (معر.) ( اِ.) ظرفی که طلا و نقره را در آن ذوب کنند: بوته زرگری .

(تِ) ( اِ.) 1 - گیاهی پر شاخ و برگ که زیاد بلند نشود. 2 - بچة آدمی و دیگر حیوانات . 3 - نقش و نگار روی پارچه . 4 - کنایه از: زلف و گیسو.

تکیه ای: botta / bona
طاری: bota
طامه ای: botta
طرقی: bena
کشه ای: botta
نطنزی: buta

بته، رستنی

نقش‌گل‌وبته

آماج، نشانه، هدف

بوتقه، ظرف‌گدازنده طلاونقره

۱. بته، رستنی
۲. نقشگلوبته
۳. آماج، نشانه، هدف
۴. بوتقه، ظرفگدازنده طلاونقره