معانی کلمه : بوب

تلفظ بین المللی : /bˈuːb/ تلفظ :‌ [b'u:b]

لغت نامه دهخدا

بوب . (اِ) فرش و بساط خانه . (برهان ) (آنندراج ). فرش و بساط که آنرا انبوب نیز گویند. (جهانگیری ) (رشیدی ). بساط فرش . (صحاح الفرس ) (شرفنامه ٔ منیری ). فرش که آنرا انبوب نیز گویند. «بوب » در ارمنی . «بوب » پهلوی . «بوپ » فرش . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ) : شاه دیگر روز بزم آراست خوب تختها بنهاد و برگسترد بوب . رودکی .|| بلغت رومی ، بوب و کوب بمعنی حصیر باشد. (آنندراج ) (انجمن آرا)....

فرهنگ عمید

هرچیز گستردنی، مانندِ فرش، بساط: شاه دیگرروز باغ آراست خوب / تخت ها بنهاد و برگسترد بوب (رودکی: ۵۳۴ ).

فرهنگ معین

(بو یا بُ ) [ په . ] ( اِ. ) فرش ، بساط خانه .

فرهنگ فارسی

فرش، بساط، هرچی گستردنی ، انبوب وپوپ
( اسم ) فرش بساط خانه .
اسب نجیب کوتاه قد درشت گوشت گشاده گام ٠

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲۷(بار)

wikialkb: ریشه_بوب