تلفظ بین المللی : /bevˈɑlfzal/ تلفظ : [bev'Alfzal]
لغت نامه دهخدا
بوالفضل. [ بُل ْ ف َ ] ( اِخ ) رجوع به ابوالفضل شود.
فرهنگ عمید
صاحب فضل، دارای فضیلت.
فرهنگ فارسی
( صفت ) دارای فضل فاضل .
دانشنامه عمومی
بوالفَضل در بیان شاهنامه اشاره دارد به نام ابوالفضل محمّد بن عبیدالله بلعمی، دستور خردمند و پُرهنر ِنصر بن احمد سامانی که مردی ادیب و فرزانه بود.شاهنامهکلیله و دمنهبر مبنای روایت شاهنامه، بوالفضل به فرمان ِنصر بن احمد، کلیله و دمنه را از زبان تازی به پارسی برگردان نمود و رودکی آن را به چکامه (شعر) پارسی درآورد.این یکی از ابیاتی است که طی آن، فردوسی از بوالفضل نام برده است:wiki: بوالفضل...
