بهشت. [ ب ِ هَِ ] ( اِ ) در اوستا «وهیشته » از ریشه «وهو» صفت تفضیلی است برای موصوف محذوف که «انگهو» ( خوب ) و «ایشت » ( علامت تفضیل ) یعنی خوشتر، نیکوتر و آن ( جهان هستی ) باشد و جمعاً یعنی جهان بهتر، عالم نیکوتر، ضد دژنگهو = دوزخ پهلوی و «وهیشت » فردوس.خلد. جنت. جایی خوش آب وهوا و فراخ نعمت و آراسته که نیکوکاران پس از مرگ در آن مخلد باشند. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). دارالجزای مردمان نیکوکار. (...
فرهنگ عمید
۱. جایی که نیکوکاران پس از مردن همیشه در آنجا خواهند بود، جنت، فردوس، مینو. ۲. جایی که از خوبی و خرمی نظیر نداشته باشد.
فرهنگ معین
(بِ هِ ) [ په . ] ( اِ. )جایی خوش آب وهوا و سرسبز و خرم و سرشار از خوبی ها و لذت ها که پاداش پس از مرگ است ، فردوس ، جنت ، مینو، خلد.
دانشنامه آزاد فارسی
بهشت (Paradise)(یا: فردوس؛ جنّت) در مسیحیت و بعضی ادیان دیگر، جایگاه و مقصد پرهیزکاران پس از مرگ در زندگی اُخروی. در مسیحیت سنتی بهشت سرشار از لذایذ مادی توصیف می شود، ولی عموماً می پذیرند که این لذایذ جنبۀ تمثیلی دارند. مسیحیان امروزه آسان تر از گذشته، بهشت و دوزخ را به حالات روحی، یعنی شادکامی و تلخ کامی، تعبیر می کنند. در مسیحیت سنتی، بدن انسان پس از روز قیامت دوباره در بهشت به روح می پیوندد. ا...
فرهنگ فارسی
در دین زردشتی جایی است خوش آب و هوا فراخ نعمت و آراسته که نیکوکاران پس از مرگ در آن مخلد باشند فردوس مق. دوزخ جهنم. جنت، فردوس، مینو، باغی که درخرمی نظیرندارد ( اسم ) جایی خوش آب و هوا و فراخ نعمت و آراسته که نیکو کاران پس از مرگ در آن مخلد باشند جنت فردوس خلد .
دانشنامه عمومی
بهشت یا وهشت یا پردیس مفهومی است که در بیشتر مذاهبِ باورمند به زندگی پس از مرگ، وجود دارد. بهشت جایی است که نیکوکاران پس از مرگ، در آن جاودانه می شوند. بر اساس آموزه های مذهبی اسلام و برخی دیگر از مذاهب، بهشت جایگاه پایانی هر انسان نیکوکار است و در آن جا به اندازه کارهای نیکش از مواهب آن برخوردار خواهد شد. ادیان این مفهوم گوناگون تعریف کرده اند.باغ عدنجهنمسقرغلماناز ۱۸۰۰ سال پیش از مسیح، دین زرتشت...
نقل قول
بهشت ممکن است به بهشت های مادّی ، آسمان و گسترهٔ بی پایان فرا-جهان، و یا به عرصه آخرت؛ معمولاً واقعیّت های «زندگی پس از مرگ» در ادیان و فلسفه های معنوی گوناگون اشاره داشته باشد؛ که اغلب به عنوان مقدّس ترین مکانِ ممکن، دسترسی پذیر برای انسان ها با توجه به معیارهای گوناگون از خداشناسی، نیکوکاری، تقوا، ایمان و آگاهی توصیف می گردد.• «بهشت مشتاق چهار نفر از اهل بیت من است که خداوند آنان را دوست دارد و ...
فرهنگ اسم ها
اسم: بهشت (دختر) (فارسی، کردی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: behešt) (فارسی: بهشت) (انگلیسی: behesht) معنی: فردوس، جهان بهتر، ( در ادیان ) جایی بسیار سرسبز و خرّم، با نعمت های فراوان که نیکوکاران پس از رستاخیز در آن زندگی جاوید خواهند داشت، جنت در مقابل دوزخ، ( به مجاز ) با صفاترین و بهترین جا، ( به مجاز ) دختر زیبا و با طراوت، جنت ( نگارش کردی
eden (اسم)عدن، بهشت، باغ عدنheaven (اسم)خدا، فلک، بهشت، عرش، آسمان، سپهر، عالم روحانی، قدرت پروردگار، گردون، هفت طبقه اسمانparadise (اسم)سعادت، بهشت، ارم، فردوس، بهشت برینelysium (اسم)بهشت، افسانه یونانیzion (اسم)بهشت، کوه مقدساور شلیم، قوم اسرائیل...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بهشت، به جایگاه نیکان و مؤمنان در آخرت گفته می شود، که از آن به مناسبت، در باب های طهارت، صلاة و حج سخن رفته است.واژه قرآنی آن «جنة» و جمع آن «جنات» است و جنّة به هر باغ و بستانی گویند که دارای درختان انبوه باشد و زمین را بپوشاند. نامگذاری بهشت به جنة؛ یا به جهت تشبیه به باغ های دنیاست و یا به خاطر پوشیده بودن نعمت هایش از ساکنین دنیاست چون در بهشت از خیر و سعادت چیزهایی هست که بر قلب ه...
