(یا: باغ اِرَم) سرودۀ بنایی هروی، منظومه ای به فارسی، در ۵۰۰ بیت، در اواخر قرن ۹ق. این مثنوی بر وزن حدیقةالحقیقه سنایی، هفت پیکر نظامی و سلسلةالذهب جامی در سرگذشت دو پهلوان با نام های بهرام و بهروز و عشق آن ها به دختری با نام گلچهره سروده شده است. در این داستان بهروز نمایندۀ نیکی و بهرام نمایندۀ بدی است و حکایات اخلاقی و اجتماعی در آن فراوان است. شاعر، این مثنوی را در سال هایی که از هرات گریخته بو...
